czwartek, 6 czerwca 2013

Jak się uczyć języka obcego?

To podstawowe pytanie zadaje sobie każdy, kto chciałby opanować jakikolwiek język obcy. Metod przybywa. Jak znaleźć najlepszą? Warto pamiętać o kilku kwestiach...


Prawdopodobnie nie istnieje obiektywnie "najlepsza" metoda.


Warto pamiętać, że metoda nauki, która pozwoliła na opanowanie angielskiego czy włoskiego przez Twojego sąsiada niekoniecznie musi sprawdzić się w Twoim przypadku, a tym bardziej w przypadku Twego dziecka, Inaczej będzie się uczyć księgowa, która chce zdobyć pracę w zagranicznej firmie; inaczej imigrant tęskniący za nowymi przyjaźniami; a jeszcze inaczej rozbrykany ośmiolatek. To co dobre dla "słuchowca", nie przyniesie najlepszych efektów "wzrokowcowi". 

Na to jak powinniśmy się uczyć, by przynosiło to jak najbardziej zadowalające efekty, ma wpływ szereg czynników.



Nie da się kompleksowo nauczyć języka wyłącznie jednym sposobem.


Poszczególna metoda pozwoli nam rozwinąć jedną, dwie czy nawet trzy umiejętności lecz nie umożliwi opanowania wszystkich. Ucząc się czytanek na pamięć (wbrew pozorom jest sporo wielbicieli tej metody) poszerzymy zakres słownictwa lecz nie nauczymy się rozmawiać. Rozmawiając z mieszkańcami nowej ojczyzny znacznie poprawimy swoją wymowę i rozumienie ze słuchu, nauczymy się też pewnie nowych słów lecz nie pomoże nam to to raczej w zrozumieniu zasad gramatyki, a na pewno nie nauczy pisowni. Itd...

Aby rozwijać różne umiejętności językowe (mówienie, czytanie, pisanie, rozumienie ze słuchu, stosowanie zasad gramatycznych) należy stosować kilka różnych metod nauki.



Niezbędne do sukcesu: motywacja, dyscyplina i radość z nauki.


Ciężko nauczyć się języka tylko i wyłącznie dlatego, że powinniśmy go znać... Również bez autodyscypliny czyli umiejętności uczenia się regularnie, pomimo zmęczenia, innych ciekawych zajęć czy ewentualnych barier w naszej psychice (np. lęku czy wstydu) trudno odnieść sukces w tej dziedzinie. Ostatni z wymienionych czynników (czyli radość z nauki) bywa często pomijany, a jednak wydaje mi się niezwykle ważny - nawet, gdy nie mamy doraźnego celu nauki, przyjemność z niej płynąca może stać się celem samym w sobie. Pewnie  niektórym ciężko w to uwierzyć, szczególnie na początku "językowej ścieżki". Wystarczy jednak pomyśleć o czymś, w czym jesteśmy bardzo dobrzy, a czego znajomość wciąż udoskonalamy. Albo o czymś, co jest męczące - jak jazda na rowerze np. czy pływanie, ale sprawia nam tyle frajdy, że nie możemy się doczekać następnej okazji, by znów to robić. Najbardziej efektywną jest nauka, która po prostu jest dla nas przyjemnością. I zapewniam, że jest to możliwe - wracamy tu do początku tego artykułu - kluczem do tego jest bowiem dobór odpowiednich metod nauki.